Alle Übersetzungen

Aus BiodynWiki

Gib einen Nachrichtennamen ein, um alle verfügbaren Übersetzungen anzuzeigen.

Nachricht

Es wurden 6 Übersetzungen gefunden.

NameAktueller Text
 V Tschechisch (cs)Co nad tím vším rozhoduje, je svědomí, do nějž nakonec vstupují všechny myšlenky, pocity a impulzy vůle a od nějž dostávají všechny činy svůj zvláštní morálně-etický ráz. Ve starém selství platilo úsloví: «Krok sedláka hnojí.» Chodilo se s uzdami v ruce za pluhem nebo jako rozsévač přes pole nebo v nedělní obchůzce po polích. Jak pravdivé bylo toto úsloví kdysi, tak pravdivé je dnes v proměně. Kdysi bylo ještě bezprostředně z lidového prožívání instinktivní zkušeností, co říká země tomu, kdo po ní kráčí, co hovoří ze stavu nálad okolí, co půda vdechuje, co vydechuje. Pak člověk věděl, co je důsledně udělat jako nejbližší. Dnes musí být jistota «dělat ve správnou chvíli správnou věc správně» znovu získána ze síly vědomostní duše. Při chůzi po poli, třeba po vykonané práci — jsi naplněn mnoha dojmy dne —, cítíš jistotu vyvstávající z neznámých hlubin duše, která nepochází z myšlení vázaného na smysly. Z vnímání celistvosti statku a všech jeho aktuálních životních vazeb víš náhle, co je příštího dne třeba udělat — ať jde o to obrátit pozornost k oblastem statku, jež vypadly z dohledu, nebo o to, že ta či ona kultura naléhavě potřebuje ošetření, jako je hřeblování nebo postřik preparáty. Dostavují se intuice, které z volní sféry temně tušící vysvítají do vědomí. Víš se stojícím v duchovně živém proudu od včerejška k dnešku a od dnešku k zítřku. Nechat ideje myšlenkově tak proudit do práce, aby v práci pocitově uchopily vůli — to uvolňuje cestu pro intuice, které vedou k novému umění hnojení z ducha, k takovému oživování látky, «pevného, zemitého samého».<ref>Rudolf Steiner: ''Geisteswissenschaftliche Grundlagen zum Gedeihen der Landwirtschaft'', GA 327, Vortrag vom 13. Juni 1924, Dornach 1999, S.122: «Man muss die Erde direkt beleben, und das kann man nicht, wenn man mineralisierend vorgeht, das kann man nur, wenn man mit Organischem vorgeht, das man in eine entsprechende Lage bringt, sodass es organisierend, belebend auf das Feste, Erdige selber wirken kann.»</ref>
 V Deutsch (de)Was darüber befindet, ist das Gewissen, in das letztlich alle Gedanken, Gefühle und Willensimpulse eingehen und von dem alle Handlungen ihre besondere moralisch-ethische Prägung erhalten. Im älteren Bauerntum galt der Satz «Der Tritt des Bauern düngt». Man lief zügelhaltend hinter dem Pflug her oder als Sämann über das Feld oder im sonntäglichen Rundgang über die Felder. So wahr dieser Satz früher war, so wahr ist er in Metamorphose heute. Einst war aus dem volkstümlichen Erleben noch unmittelbar instinktive Erfahrung, was die Erde dem über sie Schreitenden sagt, was aus den Stimmungen aus der Umgebung spricht, was der Boden ein-, was er ausatmet. Man wusste dann, was folgerichtig als Nächstes zu tun ist. Heute muss die Sicherheit, «im richtigen Augenblick das Richtige richtig zu tun», aus der Kraft der Bewusstseinsseele neu erworben werden. Beim Schreiten über den Acker, etwa nach getaner Arbeit – man ist erfüllt von den vielen Eindrücken des Tages –, fühlt man eine aus unbekannten Seelentiefen hervortretende Sicherheit, die nicht dem sinnesgebundenen Denken entspringt. Aus dem Empfinden der Ganzheit des Hofes und aller seiner aktuellen Lebensbezüge weiß man plötzlich, was anderen Tages zu tun ist – sei es die Aufmerksamkeit auf Bereiche des Hofes zu lenken, die aus dem Blick geraten sind, oder sei es, dass diese oder jene Kultur dringend einer Pflegebehandlung bedarf, wie Striegeln oder eine Präparate-Spritzung. Intuitionen stellen sich ein, die aus der Willenssphäre dumpf ahnend ins Bewusstsein heraufleuchten. Man weiß sich in einem geistlebendigen Strom vom Gestern zum Heute und vom Heute zum Morgen stehend. Die Ideen denkend so in die Arbeit fließen lassen, dass sie in der Arbeit fühlend den Willen ergreifen, das macht den Weg für Intuitionen frei, die zu einer neuen Kunst der Düngung aus dem Geist führen, zu einer solchen der Belebung des Stoffes, des «Festen, Erdigen selber».<ref>Rudolf Steiner: ''Geisteswissenschaftliche Grundlagen zum Gedeihen der Landwirtschaft'', GA 327, Vortrag vom 13. Juni 1924, Dornach 1999, S.122: «Man muss die Erde direkt beleben, und das kann man nicht, wenn man mineralisierend vorgeht, das kann man nur, wenn man mit Organischem vorgeht, das man in eine entsprechende Lage bringt, sodass es organisierend, belebend auf das Feste, Erdige selber wirken kann.»</ref>
 V Englisch (en)What decides this is the conscience, into which all thoughts, feelings, and will-impulses ultimately flow, and from which all actions receive their particular moral-ethical imprint. Among the farmers of old, the saying was held: «The farmer's footstep is the best manure». One walked behind the plough holding the reins, or across the field as a sower, or on a Sunday walk through the fields. As true as this saying was then, so true is it today in a metamorphosed form. Once, direct, instinctive experience still arose from the common folk-consciousness—an experience of what the earth says to the one walking over it, of what speaks from the moods of the surroundings, of what the soil breathes in and what it breathes out. One then knew what logically needed to be done next. Today, the certainty of «doing the right thing in the right way at the right moment» must be newly acquired from the power of the consciousness soul. When walking across the field, perhaps after the day's work is done—one is filled with the many impressions of the day—one feels a certainty emerging from unknown depths of the soul, a certainty that does not spring from sense-bound thinking. From the feeling for the wholeness of the farm and all its current life-relationships, one suddenly knows what must be done the next day—be it to direct attention to areas of the farm that have been overlooked, or that this or that crop urgently requires a treatment, such as harrowing with a tine weeder or a preparation spraying. Intuitions arise, shining up into consciousness from the sphere of the will as a dim premonition. One knows oneself to be standing in a stream alive with spirit, flowing from yesterday to today and from today to tomorrow. Letting ideas, through thinking, flow into the work in such a way that, in the work, they take hold of the will through feeling—this clears the way for intuitions that lead to a new art of manuring born of the spirit, to an art of enlivening substance, of «the solid, earthy element itself».<ref>Rudolf Steiner, ''Spiritual Foundations for the Renewal of Agriculture'', GA 327, lecture of June 13, 1924, Dornach 1999, p. 122: «One must directly enliven the earth, and one cannot do that if one proceeds in a mineralising way; one can only do that if one proceeds with the organic, which one brings into a corresponding condition so that it can have an organising, enlivening effect on the solid, earthy element itself.»</ref>
 V Spanisch (es)Lo que decide sobre todo ello es la conciencia {{SE|325}} moral, en la que en última instancia confluyen todos los pensamientos, sentimientos e impulsos de voluntad, y de la que todas las acciones reciben su particular impronta moral y ética. En el antiguo campesinado regía la sentencia: «El paso del labrador abona». Se andaba detrás del arado llevando las riendas, o como sembrador por el campo, o en la ronda dominical por los sembrados. Tan verdadera como fue antes esta sentencia, tan verdadera es hoy en metamorfosis. Antes, de la vivencia popular surgía aún de manera directa e instintiva lo que la tierra le dice al que camina sobre ella, lo que habla desde los estados de ánimo del entorno, lo que el suelo inspira y lo que espira. Uno sabía entonces qué era lo que correspondía hacer a continuación. Hoy, la seguridad de «hacer lo correcto correctamente en el momento justo» ha de adquirirse de nuevo desde la fuerza del alma consciente. Al caminar por la tierra de labor, después de la jornada de trabajo —colmado uno de las múltiples impresiones del día—, se siente una certeza que aflora desde profundidades desconocidas del alma y que no nace del pensar ligado a los sentidos. Desde la percepción de la integridad de la finca y de todos sus vínculos vitales actuales, uno sabe de pronto qué es lo que hay que hacer al día siguiente —ya sea dirigir la atención hacia ámbitos de la finca que se habían escapado de la vista, ya sea que tal o cual cultivo requiere con urgencia un cuidado, como un pase de rastra deshierbadora o una aspersión de preparados. Se presentan intuiciones que, desde la esfera del querer, suben oscuramente presintiendo hasta la conciencia. Uno se sabe en pie en una corriente espiritualmente viva que va del ayer al hoy y del hoy al mañana. Dejar fluir las ideas en el trabajo de tal modo que, en el trabajo mismo, alcancen sintiendo la voluntad: eso es lo que abre el camino a las intuiciones que conducen a un nuevo arte de la fertilización desde el espíritu, a un arte de la vivificación de la materia, de lo «Firme, Terrenal en sí mismo».<ref>Rudolf Steiner: ''Geisteswissenschaftliche Grundlagen zum Gedeihen der Landwirtschaft'', GA 327, Vortrag vom 13. Juni 1924, Dornach 1999, S.122: «Man muss die Erde direkt beleben, und das kann man nicht, wenn man mineralisierend vorgeht, das kann man nur, wenn man mit Organischem vorgeht, das man in eine entsprechende Lage bringt, sodass es organisierend, belebend auf das Feste, Erdige selber wirken kann.» (Hay que vivificar la tierra directamente, y eso no se puede hacer procediendo de manera mineralizante, solo se puede hacer procediendo con lo orgánico, llevándolo a una disposición adecuada para que pueda actuar de manera organizante y vivificante sobre lo Firme, lo Terrenal en sí mismo.)</ref>
 V Französisch (fr)Ce qui en décide, c'est la conscience, dans laquelle entrent en fin de compte toutes les pensées, tous les sentiments et tous les impulsions de volonté, et de laquelle toutes les actions reçoivent leur empreinte morale et éthique particulière. Dans l'ancien Bauerntum, la maxime était : « Le pas du paysan fertilise. » On marchait bride en main derrière la charrue, ou comme semeur sur le champ, ou lors de la promenade dominicale à travers les champs. Aussi vraie qu'était jadis cette maxime, aussi vraie elle l'est aujourd'hui en métamorphose. Autrefois, ce que la terre dit à celui qui la parcourt, ce qui parle dans les atmosphères de l'entour, ce que le sol inspire, ce qu'il expire — tout cela était encore, directement, une expérience instinctive issue du vécu populaire. On savait alors ce qu'il convenait logiquement de faire ensuite. Aujourd'hui, la certitude de « faire la bonne chose au bon moment, de la bonne façon » doit être nouvellement acquise par la force de l'âme de conscience. En parcourant le champ, après le travail accompli — on est rempli des nombreuses impressions de la journée —, on sent s'élever depuis des profondeurs d'âme inconnues une certitude qui ne provient pas de la pensée liée aux sens. De l'élan de la totalité de la ferme et de tous ses liens de vie actuels, on sait soudain ce qu'il faudra faire le lendemain — qu'il s'agisse d'attirer l'attention sur des zones de la ferme qui sont passées inaperçues, ou que telle ou telle culture ait urgemment besoin d'un soin, comme l'étrillage ou une pulvérisation de préparations. Des Intuitions surgissent, qui s'élèvent sourdement, pressenties depuis la sphère de la volonté, jusque dans la conscience. On se sait debout dans un courant vivant-spirituel allant d'hier à aujourd'hui et d'aujourd'hui à demain. Laisser ainsi couler les idées dans le travail en les pensant, de sorte qu'elles saisissent la volonté en le sentant dans le travail — c'est ce qui ouvre la voie aux Intuitions conduisant à un nouvel art de la fumure issu de l'esprit, à un tel art de la vivification de la matière, du « solide-terrestre lui-même ».<ref>Rudolf Steiner : ''Geisteswissenschaftliche Grundlagen zum Gedeihen der Landwirtschaft'', GA 327, Vortrag vom 13. Juni 1924, Dornach 1999, S. 122 : « Man muss die Erde direkt beleben, und das kann man nicht, wenn man mineralisierend vorgeht, das kann man nur, wenn man mit Organischem vorgeht, das man in eine entsprechende Lage bringt, sodass es organisierend, belebend auf das Feste, Erdige selber wirken kann. »</ref>
 V Polnisch (pl)To, co nad tym rozstrzyga, jest sumieniem, do którego wchodzą ostatecznie wszystkie myśli, uczucia i impulsy woli, i od którego wszystkie czyny otrzymują swoje szczególne moralno-etyczne piętno. W dawnym chłopstwie obowiązywało powiedzenie: «Der Tritt des Bauern düngt» («Krok chłopa nawozi»). Biegło się trzymając lejce za pługiem, albo jako siewca przez pole, albo w niedzielnym obchodzie przez pola. Jak prawdziwe było niegdyś to powiedzenie, tak prawdziwe jest w metamorfozie i dziś. Niegdyś z ludowego przeżywania była jeszcze bezpośrednio instynktywnym doświadczeniem to, co ziemia mówi kroczącemu po niej, co przemawia z nastrojów otoczenia, co gleba wdycha, a co wydycha. Wiedziało się wówczas, co jako następne logicznie czynić. Dziś pewność «czynienia w odpowiedniej chwili właściwego właściwie» musi być na nowo zdobyta z siły duszy świadomości. Krocząc po polu — powiedzmy po skończonej pracy, wypełnionym wieloma wrażeniami dnia — czuje się pewność wyłaniającą się z nieznanych głębin duszy, która nie pochodzi z myślenia związanego ze zmysłami. Z odczucia całości gospodarstwa i wszystkich jego aktualnych odniesień życiowych wie się nagle, co następnego dnia czynić — czy to kierując uwagę na obszary gospodarstwa, które wypadły z pola widzenia, czy też że ta lub inna uprawa pilnie wymaga zabiegu pielęgnacyjnego, jak zgrzeblenie albo oprysk preparatami. Nawiedzają intuicje, które z głucho przeczuwającej woli rozświetlają się ku świadomości. Wie się, że stoi w żywym duchowo strumieniu od wczoraj ku dziś i od dziś ku jutru. Wpuszczać idee myśląc tak w pracę, żeby chwytały one czując wolę w pracy — to otwiera drogę dla intuicji prowadzących do nowej sztuki nawożenia z ducha, do sztuki ożywiania materii, «das Feste, Erdige selber» («samego stałego, ziemistego»).<ref>Rudolf Steiner: ''Geisteswissenschaftliche Grundlagen zum Gedeihen der Landwirtschaft'', GA 327, Vortrag vom 13. Juni 1924, Dornach 1999, S.122: «Man muss die Erde direkt beleben, und das kann man nicht, wenn man mineralisierend vorgeht, das kann man nur, wenn man mit Organischem vorgeht, das man in eine entsprechende Lage bringt, sodass es organisierend, belebend auf das Feste, Erdige selber wirken kann.» (Trzeba bezpośrednio ożywiać ziemię, a nie można tego czynić, postępując mineralnie; można to tylko, postępując organicznie, wprowadzając materię organiczną w odpowiednie warunki, tak by działała organizująco, ożywiająco na samo stałe, ziemiste.)</ref> {{SE|325}}