Alle Übersetzungen

Aus BiodynWiki

Gib einen Nachrichtennamen ein, um alle verfügbaren Übersetzungen anzuzeigen.

Nachricht

Es wurden 6 Übersetzungen gefunden.

NameAktueller Text
 V Tschechisch (cs)Ve svých organických procesech udržuje životní organizace rostliny v proudu neživou substanci přijatou z okolí: «Neživé se mění v živé.»<ref>Rudolf Steiner, Ita Wegman: ''Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst nach geisteswissenschaftlichen Erkenntnissen'', GA 27, Kap. V. «Pflanze, Tier, Mensch», Dornach 1991, S. 35.</ref> To však odumírá do podoby rostlinných orgánů, např. listu květu. Vyvstává otázka, zda lze substanční proud, udržovaný v toku až do květu, tam však ukončený a otevřený kosmu, zachovat, ba dokonce na vyšším stupni nově oživit. Lze předpokládat, že to byla výchozí otázka Rudolfa Steinera při hledání hnojivých látek, které by mohly „samy oživit to zemské, pevné“. Odpověď z duchovního bádání mohla znít jedině takto: Pozvednout zemský substanční proud oživený rostlinou do sféry, která je vlastní vyšší přirozenosti zvířete. Neboť ve zvířeti zůstává živá substance v proudu díky jeho astrální organizaci, která vtváří orgány do proudícího života.<ref>Ebd.</ref>
 V Deutsch (de)In ihren organischen Prozessen hält die Lebensorganisation der Pflanze die aus der Umgebung aufgenommene leblose Substanz in Fluss: «Lebloses wandelt sich in Lebendes.»<ref>Rudolf Steiner, Ita Wegman: ''Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst nach geisteswissenschaftlichen Erkenntnissen'', GA 27, Kap. V. «Pflanze, Tier, Mensch», Dornach 1991, S. 35.</ref> Dieses aber erstirbt in die Form der pflanzlichen Organe, z.B. des Blattes der Blüte. Die Frage erhebt sich, ob der bis in die Blüte in Fluss gehaltene, dort aber zu Ende gekommene, dem Kosmos offene Substanzstrom bewahrt, ja auf höherer Stufe neu belebt werden kann. Man kann annehmen, dass dies die Ausgangsfrage Rudolf Steiners auf der Suche nach Düngerstoffen war, die «das Erdige, Feste, selber beleben» können. Die Antwort aus der Geistesforschung konnte wohl nur lauten: Den durch die Pflanze belebten irdischen Substanzstrom in eine Sphäre heben, die der höheren Natur des Tieres eigen ist. Denn im Tier bleibt die lebendige Substanz im Fluss durch dessen astralische Organisation, die in das strömende Leben die Organe hereinbildet.<ref>Ebd.</ref>
 V Englisch (en)In its organic processes the life organisation of the plant keeps in flux the lifeless substance taken up from its surroundings: "The lifeless transforms itself into the living."<ref>Rudolf Steiner, Ita Wegman: ''Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst nach geisteswissenschaftlichen Erkenntnissen'', GA 27, Kap. V. «Pflanze, Tier, Mensch», Dornach 1991, S. 35.</ref> But this living thing dies into the form of the plant's organs — into the leaf, into the blossom, for instance. The question arises whether the stream of substance that has been kept in flux all the way into the blossom — there spent, yet open to the cosmos — can be preserved, indeed quickened anew at a higher level. One may assume that this was Rudolf Steiner's point of departure in his search for fertilising substances capable of "enlivening the earthy, solid element itself." The answer from spiritual research could only have been: to lift the earthly substance-stream, enlivened through the plant, into a sphere proper to the higher nature of the animal. For in the animal the living substance is held in flux through its astral organisation, which forms the organs into the streaming life.<ref>Ebd.</ref>
 V Spanisch (es)En sus procesos orgánicos, la organización vital de la planta mantiene en flujo la sustancia inanimada tomada del entorno: «Lo inanimado se transforma en lo viviente.»<ref>Rudolf Steiner, Ita Wegman: ''Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst nach geisteswissenschaftlichen Erkenntnissen'', GA 27, Kap. V. «Pflanze, Tier, Mensch», Dornach 1991, S. 35.</ref> Pero esto muere en la forma de los órganos vegetales, p. ej. de la hoja, de la flor. Se plantea la pregunta de si la corriente de sustancia que ha sido mantenida en flujo hasta la flor —pero que allí ha llegado a su término, abierta al cosmos— puede ser preservada, incluso vivificada de nuevo en un nivel superior. Cabe suponer que esta fue la pregunta de partida de Rudolf Steiner en su búsqueda de sustancias abonantes que puedan «vivificar por sí mismas lo terroso, lo sólido». La respuesta desde la investigación espiritual sólo podía ser: elevar la corriente de sustancia terrestre vivificada por la planta a una esfera propia de la naturaleza superior del animal. Pues en el animal la sustancia viviente permanece en flujo a través de su organización astral, que inserta los órganos dentro del fluir vivo.<ref>Ebd.</ref>
 V Französisch (fr)Dans ses processus organiques, l'organisation vitale de la plante maintient en flux la substance inerte absorbée depuis l'entour : « Ce qui est sans vie se transforme en ce qui est vivant. »<ref>Rudolf Steiner, Ita Wegman : ''Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst nach geisteswissenschaftlichen Erkenntnissen'', GA 27, Kap. V. « Pflanze, Tier, Mensch », Dornach 1991, S. 35.</ref> Mais ce vivant s'éteint dans la forme des organes végétaux — par exemple de la feuille, de la fleur. La question se pose alors de savoir si le flux substantiel qui a été maintenu en mouvement jusqu'à la fleur, mais qui là s'achève, ouvert au cosmos, peut être préservé — oui, revivifié à une étape supérieure. On peut supposer que telle était la question initiale de Rudolf Steiner dans sa recherche de substances fertilisantes capables de « vivifier elles-mêmes le terreux, le solide ». La réponse issue de la recherche spirituelle ne pouvait être que celle-ci : élever le flux substantiel terrestre vivifié par la plante dans une sphère appartenant en propre à la nature supérieure de l'animal. Car dans l'animal, la substance vivante reste en flux grâce à son organisation astrale, qui forme les organes à l'intérieur de la vie en mouvement.<ref>Ebd.</ref>
 V Polnisch (pl)W swoich organicznych procesach organizacja życiowa rośliny utrzymuje w ruchu przyjętą z otoczenia martwą substancję: «To, co martwe, przemienia się w to, co żywe.»<ref>Rudolf Steiner, Ita Wegman: ''Grundlegendes für eine Erweiterung der Heilkunst nach geisteswissenschaftlichen Erkenntnissen'', GA 27, Kap. V. «Pflanze, Tier, Mensch», Dornach 1991, S. 35.</ref> To jednak obumiera w formę roślinnych organów, np. liścia, kwiatu. Nasuwa się pytanie, czy strumieniący aż do kwiatu, tam jednak dobiegający końca, otwarty ku kosmosowi strumień substancji może zostać zachowany — owszem, na wyższym szczeblu odnowiony. Można przypuszczać, że było to wyjściowe pytanie Rudolfa Steinera w poszukiwaniu substancji nawozowych, które mogą «sam ziemski, stały pierwiastek ożywiać». Odpowiedź z badania duchowego mogła brzmieć chyba tylko tak: Unieść ożywiony przez roślinę ziemski strumień substancji w sferę właściwą wyższej naturze zwierzęcia. Albowiem w zwierzęciu żywa substancja pozostaje w ruchu dzięki jego organizacji astralnej, która wkształca organy w strumieniące życie.<ref>Ebd.</ref>