Alle Übersetzungen

Aus BiodynWiki

Gib einen Nachrichtennamen ein, um alle verfügbaren Übersetzungen anzuzeigen.

Nachricht

Es wurden 6 Übersetzungen gefunden.

NameAktueller Text
 V Tschechisch (cs)Zasvěcených do vyšších světů ducha, vychovávat bytostné články člověka k nositelům postupujícího vědomí Já. V řecko-latinské epoše se to týkalo vstupu Já do rozumové neboli citové duše — po duši vnímavé druhé modifikace astrálního těla.<ref>Rudolf Steiner:''Das Johannes-Evangelium'', GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.</ref> Já se teprve ukazuje v rozumové neboli citové duši.<ref>Näheres siehe: Rudolf Steiner:''Die Mission einzelner Volksseelen im Zusammenhange mit der germanisch-nordischen Mythologie,''
GA 121, Vortrag vom 15. Juni 1910, Dornach 2017.</ref> Já sice už myslelo ze sebe samého, ale stále se ještě hledalo. Sókratés v pátém století př. Kr. ještě neříkal: „Říkám si", nýbrž: „Můj daimón mi říká." Já žilo i v jazyce ještě skryté jako činný aktér začleněné do slovesa, například: řecky paideuo = vychovávám; latinsky cogito = poznávám.
 V Deutsch (de)Eingeweihten in die höheren Geistwelten erschlossen, die Wesensglieder des Menschen zu Trägern des fortschreitenden Ich-Bewusstseins zu erziehen. In der griechisch-lateinischen Epoche betraf dies das Eintreten des Ich in die Verstandes- oder Gemütsseele, nach der Empfindungsseele die zweite Modifikation des Astralleibes.<ref>Rudolf Steiner:''Das Johannes-Evangelium'', GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.</ref> Das Ich kommt erst zum Vorschein in der Verstandes- oder Gemütsseele.<ref>Näheres siehe: Rudolf Steiner:''Die Mission einzelner Volksseelen im Zusammenhange mit der germanisch-nordischen Mythologie,''
GA 121, Vortrag vom 15. Juni 1910, Dornach 2017.</ref> Das Ich dachte zwar schon aus sich selbst, war aber noch auf der Suche nach sich selbst. Sokrates, im fünften Jahrhundert v. Chr., sprach noch nicht: «Ich sage mir», sondern «mein Daimon sagt mir». Das Ich lebte auch in der Sprache noch verborgen als tätiger Akteur integriert ins Verbum, z.B.: griechisch: paideuo = ich erziehe; lateinisch: cogito = ich erkenne.
 V Englisch (en)initiates into the higher spiritual worlds, to educate the members of the human being into bearers of the advancing I-consciousness. In the Greco-Latin epoch this concerned the entry of the I into the intellectual soul or mind soul — after the sentient soul, the second modification of the astral body.<ref>Rudolf Steiner:''Das Johannes-Evangelium'', GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.</ref> The I comes to appearance first in the intellectual soul or mind soul.<ref>Näheres siehe: Rudolf Steiner:''Die Mission einzelner Volksseelen im Zusammenhange mit der germanisch-nordischen Mythologie,''
GA 121, Vortrag vom 15. Juni 1910, Dornach 2017.</ref> The I was already thinking out of itself, yet was still in search of itself. Socrates, in the fifth century BC, did not yet say: "I tell myself," but rather: "my daimon tells me." The I lived, even in language, still concealed — as an active agent integrated into the verb: for example, in Greek: *paideuo* = I educate; in Latin: *cogito* = I think.
 V Spanisch (es)los iniciados en los mundos espirituales superiores, los miembros constitutivos del ser humano para hacer de ellos portadores del progresivo Ich-Bewusstsein.<ref>Rudolf Steiner:''Das Johannes-Evangelium'', GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.</ref> En la época grecolatina esto concierne al ingreso del Yo en el [[alma racional o del ánimo|alma racional-afectiva]], la segunda modificación del [[cuerpo astral]], después del [[alma sensible]].<ref>Näheres siehe: Rudolf Steiner:''Die Mission einzelner Volksseelen im Zusammenhange mit der germanisch-nordischen Mythologie,''
GA 121, Vortrag vom 15. Juni 1910, Dornach 2017.</ref> El Yo viene a manifestarse por primera vez en el alma racional-afectiva. El Yo pensaba ya desde sí mismo, pero se encontraba todavía en la búsqueda de sí mismo. Sócrates, en el siglo V a. C., no decía aún: «Yo me digo», sino: «mi Daimon me dice». El Yo vivía también en el lenguaje aún oculto como actor activo integrado en el verbo, por ejemplo: griego: paideuo = yo educo; latín: cogito = yo conozco.
 V Französisch (fr)révélés aux Initiés entrant dans les mondes spirituels supérieurs, former les corps constituants de l'être humain pour en faire les porteurs d'un Je-Bewusstsein progressant. Dans l'époque gréco-latine, cela concernait l'entrée du Je dans l'âme d'entendement ou de cœur — après l'âme de sentiment, la deuxième modification du corps astral.<ref>Rudolf Steiner:''Das Johannes-Evangelium'', GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.</ref> Le Je ne se manifeste qu'en parvenant à l'âme d'entendement ou de cœur.<ref>Näheres siehe: Rudolf Steiner:''Die Mission einzelner Volksseelen im Zusammenhange mit der germanisch-nordischen Mythologie,''
GA 121, Vortrag vom 15. Juni 1910, Dornach 2017.</ref> Le Je pensait certes déjà depuis lui-même, mais il était encore en quête de lui-même. Socrate, au cinquième siècle avant notre ère, ne disait pas encore : «Je me dis», mais «mon Daimon me dit». Le Je vivait encore caché dans le langage comme acteur agissant, intégré dans le verbe — par exemple en grec : paideuo = j'éduque ; en latin : cogito = je pense.
 V Polnisch (pl)wtajemniczonych w wyższe światy duchowe, wychowywać człony istoty człowieka na nosicieli postępującego świadomości Ja. W epoce grecko-rzymskiej dotyczyło to wstępowania Ja w duszę rozumową lub uczuciową, drugiej – po duszy odczuwania – modyfikacji ciała astralnego.<ref>Rudolf Steiner:''Das Johannes-Evangelium'', GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.</ref> Ja pojawia się dopiero w duszy rozumowej lub uczuciowej.<ref>Näheres siehe: Rudolf Steiner:''Die Mission einzelner Volksseelen im Zusammenhange mit der germanisch-nordischen Mythologie,''
GA 121, Vortrag vom 15. Juni 1910, Dornach 2017.</ref> Ja myślało już wprawdzie z samego siebie, lecz wciąż jeszcze szukało siebie samego. Sokrates, w piątym wieku przed Chr., nie mówił jeszcze: «Ja mówię sobie», lecz «mój Dajmon mi mówi». Ja żyło też w języku jeszcze ukryte jako czynny sprawca, wbudowane w czasownik, na przykład: po grecku: paideuo = wychowuję; po łacinie: cogito = poznaję.