Alle Übersetzungen

Aus BiodynWiki

Gib einen Nachrichtennamen ein, um alle verfügbaren Übersetzungen anzuzeigen.

Nachricht

Es wurden 6 Übersetzungen gefunden.

NameAktueller Text
 V Tschechisch (cs)Z tohoto stavu svého vědomí hrozí člověku, že se odcizí přírodě právě tak jako svému ve duchu kořenícímu bytí. Prožívá sám sebe stále více jako uzavřeného do sebe a mechanicky a elektronicky si konstruuje vnější svět, který již není přírodou, žádnou živě působící duchovností, nýbrž artefaktem duši prosté intelektuality. Jak ale, obrátí-li člověk pohled z nitra, z vnitřně posilněné duchovní duše, na přírodu, která z živého vytváří formy — jak, odhalí-li se z idejí poznání ducha inaugurační princip vývoje, jenž tyto formy vytváří? Člověk, který takto z poznání ducha uchopí sám sebe bytostně jako individualitu, nalézá v sobě ducha, který se přeměňuje v ideami nesené silové impulzy vůle. Tyto ideami prozářené silové impulzy vůle zasahují řídícím způsobem do světa sil přírody. Tuto cestu připravuje Goethe, když odkazuje na umění: «Komu začíná příroda odhalovat své zjevné tajemství, ten cítí neodolatelnou touhu po její nejdůstojnější tlumočnici — umění.»<ref>Johann Wolfgang von Goethe: ''Maximen und Reflektionen'', Nr. 720, Hamburger Ausgabe, Bd. 12, München 1987.</ref>
 V Deutsch (de)Aus dieser Verfassung seines Bewusstseins droht der Mensch sich von der Natur ebenso zu entfremden wie von seinem im Geiste wurzelnden Wesen. Er erlebt sich mehr und mehr wie abgekapselt in sich selbst und konstruiert sich mechanisch und elektronisch eine Außenwelt, die keine Natur mehr ist, keine lebendig wirksame Geistigkeit, sondern ein Artefakt seelenloser Intellektualität. Wie aber, wenn man aus dem Inneren heraus, aus der erkrafteten Geistseele, den Blick auf die aus dem Leben heraus formenschaffende Natur lenkt, wie, wenn aus den Ideen der Geisterkenntnis sich das entwicklungsinaugurierende Prinzip offenbart, das diese Formen schafft? Der Mensch, der sich solcherart aus der Geisterkenntnis wesenhaft als Individualität erfasst, findet in sich den Geist, der sich in ideengetragene Willenskräfte umsetzt. Diese ideenerhellten Willenskräfte greifen lenkend in die Kräftewelt der Natur ein. Diesen Weg vorbereitend verweist Goethe auf die Kunst: «Wem die Natur ihr offenbares Geheimnis zu enthüllen anfängt, der empfindet eine unwiderstehliche Sehnsucht nach ihrer würdigsten Auslegerin, der Kunst.»<ref>Johann Wolfgang von Goethe: ''Maximen und Reflektionen'', Nr. 720, Hamburger Ausgabe, Bd. 12, München 1987.</ref>
 V Englisch (en)Out of this condition of his consciousness, the human being is in danger of becoming estranged from nature just as much as from his own being rooted in spirit. He experiences himself more and more as if encapsulated within himself, and constructs for himself — mechanically and electronically — an outer world that is no longer nature, no longer a spirituality living and at work, but an artefact of soulless intellectuality. But what if, from within, out of the empowered spirit-soul, one turns one's gaze upon nature as she creates forms out of life itself — what if, out of the ideas of knowledge of the spirit, there reveals itself the development-inaugurating principle that creates these forms? The human being who in this way grasps himself, out of knowledge of the spirit, as an individuality in a being-way, finds within himself the spirit that transforms itself into idea-borne forces of will. These idea-illumined forces of will reach in, guiding, into the world of forces of nature. Preparing this path, Goethe points toward art: "Whoever nature begins to reveal her open secret to, feels an irresistible longing for her worthiest interpreter — art."<ref>Johann Wolfgang von Goethe: ''Maximen und Reflektionen'', Nr. 720, Hamburger Ausgabe, Bd. 12, München 1987.</ref>
 V Spanisch (es)Desde esta constitución de su conciencia, el ser humano amenaza con alienarse de la naturaleza del mismo modo en que se aliena de su propio ser enraizado en el espíritu. Se vivencia cada vez más como encapsulado en sí mismo, y se construye mecánica y electrónicamente un mundo exterior que ya no es naturaleza, ya no es espiritualidad vivamente activa, sino un artefacto de intelectualidad sin alma. Pero ¿qué ocurre cuando, desde el interior, desde el alma espiritual fortalecida, se dirige la mirada hacia la naturaleza que, desde la vida misma, crea formas? ¿Qué ocurre cuando desde las ideas del conocimiento del espíritu se revela el principio que inaugura el desarrollo y que crea estas formas? El ser humano que de este modo se aprehende esencialmente como individualidad desde el conocimiento del espíritu, encuentra en sí el espíritu que se transforma en fuerzas de voluntad portadas por ideas. Estas fuerzas de voluntad iluminadas por ideas intervienen conductoras en el mundo de fuerzas de la naturaleza. Preparando este camino, Goethe apunta hacia el arte: «Aquel a quien la naturaleza empieza a revelarle su secreto manifiesto, siente un anhelo irresistible hacia su intérprete más digna, el arte.»<ref>Johann Wolfgang von Goethe: ''Maximen und Reflektionen'', Nr. 720, Hamburger Ausgabe, Bd. 12, München 1987.</ref>
 V Französisch (fr)De cette disposition de sa conscience, l'homme risque de s'aliéner de la nature tout autant que de sa propre nature enracinée dans l'esprit. Il se vit de plus en plus comme encapsulé en lui-même et se construit mécaniquement et électroniquement un monde extérieur qui n'est plus nature, plus spiritualité vivante et agissante, mais un artefact d'une intellectualité sans âme. Mais si, depuis l'intérieur, depuis l'âme spirituelle renforcée dans ses forces, on tourne le regard vers la nature qui crée des formes à partir de la vie — si, depuis les idées de la connaissance de l'esprit, se révèle le principe inaugurant le développement qui crée ces formes ? L'homme qui se saisit ainsi, depuis la connaissance de l'esprit, comme individualité dans son être essentiel, trouve en lui l'esprit qui se convertit en forces de volonté portées par des idées. Ces forces de volonté illuminées par des idées interviennent de façon directrice dans le monde des forces de la nature. Pour préparer ce chemin, Goethe renvoie à l'art : «Wem die Natur ihr offenbares Geheimnis zu enthüllen anfängt, der empfindet eine unwiderstehliche Sehnsucht nach ihrer würdigsten Auslegerin, der Kunst.»<ref>Johann Wolfgang von Goethe: ''Maximen und Reflektionen'', Nr. 720, Hamburger Ausgabe, Bd. 12, München 1987.</ref>
 V Polnisch (pl)Z tej konstytucji swej świadomości grozi człowiekowi wyobcowanie od przyrody nie mniej niż od swego zakorzenionego w Duchu jestesstwa. Przeżywa się coraz bardziej jak zamknięty w sobie i konstruuje sobie mechanicznie i elektronicznie świat zewnętrzny, który nie jest już przyrodą, żadną żywo czynną duchowością, lecz artefaktem bezdusznej intelektualności. Co jednak, gdy z wnętrza, z erkraftowanej duszy-ducha, skieruje się spojrzenie na przyrodę tworzącą formy z samego życia — co, gdy z idei poznania ducha objawia się zasada inaugerująca rozwój, która te formy stwarza? Człowiek, który tak z poznania ducha chwyta siebie istotowo jako indywidualność, odnajduje w sobie Ducha, który przekształca się w ideami niesione siły woli. Te ideami rozjaśnione siły woli wkraczają sterująco w świat sił przyrody. Przygotowując tę drogę, Goethe wskazuje na sztukę: «Wem die Natur ihr offenbares Geheimnis zu enthüllen anfängt, der empfindet eine unwiderstehliche Sehnsucht nach ihrer würdigsten Auslegerin, der Kunst.» («Temu, komu natura zaczyna odsłaniać swą jawną tajemnicę, ten odczuwa nieodpartą tęsknotę za jej najgodniejszą tłumaczką — Sztuką.»)<ref>Johann Wolfgang von Goethe: ''Maximen und Reflektionen'', Nr. 720, Hamburger Ausgabe, Bd. 12, München 1987.</ref>