Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1003/pl

Wielka liczba pierwiastków tworzących kompozycję substancyjną magmowych skał głębinowych i wylanych jest glebotwórcza, a zarazem w dużej liczbie niezbędna do pomyślnego wzrostu roślin. Tutaj, w glebach i skałach wyjściowych, jak i tam, w roślinach i gatunkach roślin, udział tych pierwiastków jest zróżnicowany. Tak na przykład skały głębinowe serii granitowej od granitu z ok. 80% SiO₂ przez syenit (60%), dioryt (55%) i gabro (50–45%) wykazują malejące zawartości krzemionki. Odwrotnie, zawartości tlenków żelaza, magnezu i wapnia wzrastają nawet kilkakrotnie. W serii porfirów od kwarcporfiru przez porfir, porfiryt aż do diabazu lub melafiru zachodzi to samo, podobnie jak dla serii skał wylanych od bogatego w kwarc liparitu przez fonolit, andezyt aż po bazalt. Na pokrywach bazaltowych spotyka się szczególnie żyzne, bogate w minerały gleby. Bazalt — ze względu na swoje powszechne występowanie i raczej zasadową kompozycję mineralną z 45% SiO₂, 10% FeO, 7% MgO, 10% CaO++ — dostarcza najczęściej stosowanej mączki skalnej. Przy tym w szerokim wachlarzu budowy pierwiastkowej wielkie znaczenie przypada dominacji krzemionki i tlenku glinu (Al₂O₃), względnie potencjałowi sił, który ta określona kompozycja wywołała. Ścisły stan formowy kryształu przemienia się w koloidalny, w którym substancja utrzymywana jest w stanie zawieszenia między ciałem stałym a cieczą.