Eine freie Initiative von Menschen bei  anthrowiki.at,  anthro.world,  biodyn.wiki und  steiner.wikimit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
|
|
Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1013/pl
Wprawdzie zgrubną, ale praktycznie użyteczną wartość orientacyjną co do wolniejszego lub szybszego rozkładu dostarcza tak zwany stosunek C/N. Im wyższa zawartość azotu w stosunku do węgla — tworzącego rusztowanie — tym szybszy rozkład. Szereg od materiałów trudno rozkładalnych do łatwo rozkładalnych przebiega następująco:
| Trociny | = | 500 C:1 N |
| Zrębki w zależności od składu | = | 250-400:1 |
| Słoma pszenna | = | 100:1 |
| Słoma żytnia | = | 65 :1 |
| Słoma owsiana | = | 50:1 |
| Liście dębowe i bukowe | = | 40-60:1 |
| Słoma roślin strączkowych | = | 50-30:1 |
| Świeży obornik | = | 20-25 :1 |
| Odpadki kuchenne | = | 25 :1 |
| Obornik przefermentowany | = | 50-20:1 |
| Łajno krowie | = | 14-16:1 |
| Dojrzały kompost | = | 10-12:1[1] |
Wszystko, co organizm rolniczy w ciągu roku wydala ku wewnątrz jako substancję organiczną, może uchodzić za humus odżywczy. Na gruntach ornych i ogrodowych są to resztki ściernisk i układ korzeniowy, stanowiący mniej więcej jedną trzecią masy całego plonu, a ponadto obornik powstający przy hodowli zwierząt (wraz ze słomą ściółkową) oraz stare siano, słoma, resztki pasz ze stajni, liście, ścinki trawnikowe, odpadki kuchenne, urobek z rowów itp.[2] Tu zajmiemy się przede wszystkim procesualnym dzianiem się — od zakładania pryzmy aż do jej dojrzałości. Pryzma kompostowa zakładana jest w miejscu możliwie zacienionym, ponad poziomem gruntu, w zasięgu działania powietrza i ciepła — bieguna przemiany materii rolnictwa — na
- ↑ Krafft von Heynitz, Georg Merckens: Das biologische Gartenbuch, Stuttgart 1994, 351 S.
- ↑ In Bezug auf die praktische Handhabe der Kompostbereitung sei auf die einschlägigen Publikationen der oben genannten Autoren verwiesen; sowie auf Friedrich Sattler, Eckard von Wistinghausen: Der landwirtschaftliche Betrieb, Biologisch-Dynamisch, Stuttgart 1989, 333 S.; sowie auf Herbert Koepf, Wolfgang Schaumann, Manon Hacius: Biologisch-dynamische Landwirtschaft: Eine Einführung, Stuttgart 1996, 368 S.
