Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1018/pl

Pryzma gotowo usypana do mniej więcej metra wysokości staje się po krótkim czasie żywo-bujającym chaosem. Potrzebuje ograniczającej otoczki, ochronnej, oddychającej skóry. Tę funkcję najlepiej spełnia cienka ziemna pokrywa, a nad nią warstwa słomy, starego siana lub torfu. W tym stanie pryzma kompostowa spełnia wszystkie warunki charakteryzujące organicznie zamknięty w sobie organizm. Rozwija przy pomocy tlenu — nośnika sił eterycznych — własne życie, a w związku z azotem — nośnikiem sił astralnych — życie wewnętrzne. Włóknina z tworzywa sztucznego jako jedyna okrywa jest co prawda nieprzepuszczalna dla deszczu i przepuszczalna dla powietrza, lecz jest tylko surogatem. Zewnętrzna skóra ma funkcję zatrzymywania promieniujących na zewnątrz sił i odprowadzania ich z powrotem ku wnętrzu pryzmy. Od zewnątrz pryzma otoczona jest siłami i rytmami żywiołowego działania wiatru i pogody. Niezależnie od tego zewnętrznego dziania się pryzma kompostowa rozwija własną rytmikę i dynamikę w prawidłowym przechodzeniu przez stany czterech żywiołów — ciepła, powietrza, wody i ziemi — oraz współdziałających z nimi, stwarzających życie eterycznych sił: eteru ciepła, eteru światła, eteru chemicznego i eteru życia.

291