Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1073/pl

To, co duszewno-astralne, dotyka roślinę jako czysto żywo-eteryczną istotę jedynie z zewnątrz — w zwierzęciu stało się ono życiem wewnętrznym. Zwierzę odgranicza się jako organizm cielesny od świata zewnętrznego i kształtuje swoje ciało na narzędzie rozwinięcia swojej istoty. Poprzez zmysły przeżywa zwierzę swój świat zewnętrzny i z tego przeżywania rozwija swoją działalność w cieple, powietrzu, wodzie i ziemi. Mocą swojego bytu duszewnego substancje komponują się w cudowne dzieło jego organów, które stosownie do swoich czynności wykonawczych przybierają najdziwniejsze kształty. W każdej z tych czynności wyraża się mądrość w jej spełnieniu. Kto zatem chce poznawczo zbliżyć się do istoty zwierzęcia, musi dążyć do tego, by to, co postrzegane wszystkimi zmysłami, uwewnętrznić i uformować w przeżywany obraz myślowy. Pełen mądrości związek, który się w tym objawia, dostarcza czującemu poznaniu niezawodną pewność, że siły komponujące substancje ciała zwierzęcego i umożliwiające mu podejmowanie działania mają swój istotowy prapoczątek w ciele astralnym czyli duszewnym zwierzęcia.