Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1078/pl

wodnisto-księżycowego i tym samym, z pominięciem pierwiastka ziemisto-stałego, bezpośrednio na popędowość rośliny, a więc tendencyjnie w kierunku umiarkowanego nawożenia mineralnego. Podściółka ze słomy ma natomiast wieloraką przewagę. Słoma wchłania część gnojowicy, miesza się przy wybieraniu obornika w całości z nawozem i dzięki swojej porowatości zapewnia podczas składowania warunki tlenowe. Dochodzi do tego, że słoma zbóż jest przeniknięta i ukształtowana przez ten sam proces fruktyfikacyjny, który tworzy ziarno w kłosie. Źdźbło jest zgrubiałe i zamyka w swej rurce większą objętość powietrza niż dzieje się to u traw dzikich. Można w tym rozpoznać wyraz silniejszego działania wewnętrznego i astralnego. Prócz tego lśni po wytworzeniu skórki krzemionkowej w procesie dojrzewania i zabarwia się w żółte, czerwonawe aż złociste tony. Otacza się powłoką z opalu. Słoma jest owocem słońca i sprawia, że nawóz krowi staje się tym bardziej słoneczno-ziemskim nawozem — «das Gold des Bauern» (złotem rolnika).