Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1120/pl

Ocena oparta na ilościowych porównaniach składników materialnych jest możliwa jedynie w ograniczonym zakresie, jeśli nie uwzględnia się czynnika czasu. Co mówi duża ilość danej substancji, co mała? Punkt odniesienia dla oceny musi być poszukiwany w procesualnym zachodzeniu w roślinie, z ukierunkowaniem na pewien punkt końcowy. Tym punktem końcowym, z perspektywy wartości fizjologiczno-żywieniowej, jest dojrzałość. Ku niej wiodą — w nieustannej przemianie składników materialnych — procesy budowania; od niej oddalają procesy rozpadu. Dopiero śledzenie obu dostarcza kryteriów dla w miarę pewnego stwierdzenia jakości. Z analityki procesów budowania pojęcie «fizjologii dojrzewania» nabiera treści. Gdy procesy życiowe w dojrzałości dochodzą do spoczynku — aktywności enzymatyczne redukują się do minimum — osiągnięty zostaje optymalny stopień jakości i zagwarantowana naturalna zdolność przechowywania na pewien czas. Jeśli jednak enzymy pozostają aktywne w pełnej dojrzałości, owoc trwa fizjologicznie w stanie niedojrzałości i po krótkim czasie ulega rozpadowi; jego wartość odżywczą należy w związku z tym ocenić jako niższą.