Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1125/pl

Powszechna rutynowa analityka odnosi się z reguły do stwierdzania ilości — jak analizy pozostałości szkodliwych substancji, prowadzące do ustalania wątpliwych wartości granicznych, które raz po raz muszą być rewidowane — albo do tak zwanych składników wartościujących. Do interpretacji danych brakuje tu pojęciowego punktu odniesienia: takiego jak na przykład w przypadku doświadczenia świetlno-cieniowego porównanie w określonych warunkach, albo jak względny, fizjologiczny stan spoczynku dojrzałości, albo specyficzna kompozycja, w której dana substancja się pojawia i pełni określoną funkcję. Wiarygodne stwierdzenie jest możliwe dopiero wówczas — a nie obejdzie się bez ogromnego nakładu pracy — gdy dane analityczne dostarczają potwierdzenia dla pojęć, które zostały wypracowane w myślącym oglądaniu zjawisk życiowych.