Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1187/pl

Kiedy w procesie wytwarzania preparatów wyjmujemy coś z przyrody, to przez ich zastosowanie dodajemy jej coś nowego. Niby tkaniną «zindywidualizowanych działań» przenikamy przez stosowanie preparatów przestrzennie rozczłonkowany, w rytmach czasowych żyjący i z roku na rok postępujący organizm rolniczy. Warto sobie uzmysłowić, jak w obrębie tego organizmu każda kultura — stosownie do gatunku i czasu wzrostu (a więc rośliny polowe w uprawie rolnej i warzywniczej, łąki i pastwiska, drzewa owocowe) — korzysta z działań preparatów: czy to preparatów polowych od siewu do dojrzałości, czy to innych preparatów, które przez kompost lub nawóz dostrajają żyzność gleby do właściwego dla roślin stosunku kosmosu i ziemi. Przeżywamy bezpośrednio, jak każde działanie aplikacyjne jest wprawdzie punktowo skierowane na to konkretne pole lub tę konkretną kulturę, lecz jak stąd promieniuje na całość organizmu gospodarstwa. Każda roślina, każda kultura otwiera się na kosmiczno-ziemskie otoczenie i sama staje się — aż w swej konfiguracji substancjalnej — jego obrazem.