Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1215/pl

W wznoszącym się i opadającym łuku letniego półrocza, czasu wydechu Ziemi, rosnąca roślina staje się obrazem sił działających w obrębie światła, powietrza i ciepła. Ten wzrost daje pokarm dla człowieka i zwierzęcia. Przede wszystkim to przeżuwacz, bydło rogate, pobiera wzrost łąk, pastwisk i polowych upraw paszowych. Ta pasza zostaje w akcie przeżuwania i trawienia przedżołądkowego wyniesiona na poziom duszewnego przeżycia. W substancjalnym rozkładaniu substancji roślinnej krowa osmakuje kosmicznie konstytuujące siły substancji roślinnej. Dokonuje «kosmisch-qualitative Analyse» (kosmiczno-jakościowej analizy) (por. rozdz. «Das Rind», s. 146 i nast.). W tej smakującej, analizującej czynności zmysłowej w przetwarzaniu paszy krowa przeżywa właściwości środowiska, z którego pasza pochodzi — szczególność siedliskowo-miejscowych warunków gleby i klimatu. Przeżuwając postrzega to wszystko jako potężne twory siłowe. W tym, skierowanym ku wnętrzu czujnie-skupionym, na zewnątrz zaś sennym stanie, jej ciało duszne, czyli astralny, łączy się całkowicie z ciałem eterycznym, a to ostatnie odbija mu zachodzące procesy fizykochemicznego trawienia. Z nieskończoną rozkoszą bierze dusza krowy udział w tym, co dzieje się w ciele: «Das ist eine ganze Welt, welche die Kuh sieht» (To jest cały świat, który krowa widzi). Nie może ona tego żywotno-duszewno-siłowego zatrzymać i rościć sobie do niego prawa, gdyż nie ma własnej istoty, nie ma Ja. Musi to siłowe, którym przeniknęła swą duszewną istotą, wydalić. To nadaje nawozowi krowiemu niepowtarzalną siłę nawozową — najwyższą i najbardziej harmonijną, do jakiej przyroda dochodzi.