Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1217/pl

Zaopatrujemy się w rogi krowie — rogi bycze są do tego nieodpowiednie — w miarę możności wyłącznie z własnego stada i wypełniamy nawozem ich wgłębienie. Róg krowi jest tworem polarnym wobec nawozu krowiego. Osadza się na głowie, na nerwowo-zmysłowym biegunie zwierzęcia, i jest wysoce zagęszczoną skórną formacją, zastyg niętą w czystą formę. Róg nakłada się na kostny czop wyrastający bocznie z kości czołowej i swą wypełnioną powietrzem jamą komunikuje z zatoką czołową. Kostny czop przenika delikatna sieć żylna, zaopatrująca w krew skórę właściwą i naskórek odpowiedzialny za wzrost rogu. Dzięki intensywnemu ukrwieniu róg jest wyraźnie ciepły w dotyku. W tak tętniącym życiem rogu cztery fizyczne żywioły — stałe, ciekłe, powietrze i ciepło — skupiają się w rodzaj organu zmysłowego otwartego nie na zewnątrz, lecz do wewnątrz; jest to organ piętrzący i koncentrujący (rysunek 22, s. 346).