Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/125/pl

Aus BiodynWiki

kształtującego pług, sztylet, «który daje ludziom siłę, by zdobywali sobie zewnętrzny zmysłowy świat».[1] Ta sama słoneczna boskość, Ahura Mazdao, jest też wielkim inspiratorem Zaratustry, przywódcy ludów irańskich, wkrótce po katastrofie atlantydzkiej.[2] Tej wysokiej indywidualności nie wolno mylić z historycznym Zaratustrą, czyli Nazaratosem z VI/VII wieku przed Chr., nauczycielem Pitagorasa, choć indywidualność ta jest mu istotowo tak bliska. Do pra-Zaratustry, założyciela kultury praperskiej w VI tysiącleciu przed Chr., sięgają korzeniami praperskie misteria, których nauki odległym echem pobrzmiewa w zoroastryjskiej Aweście. Awesta, która swoją pisemną postać uzyskała dopiero około Przełomu Czasów, jest odnoszona do historycznego Zaratustry z okresu perskich Achemenidów (około 600 przed Chr.).[3] Jednak teksty pieśni Awesty (Gath) wskazują na znacznie starsze przekazy, sięgające mądrości misteryjnej pra-Zaratustry. Antyczne źródła ze szkoły platońskiej wskazują obok historycznego na pra-Zaratustrę, który miał żyć 6000 lat przed śmiercią Platona albo 5000 lat przed wojną trojańską.[4]

  1. Rudolf Steiner: Das Matthäus-Evangelium, GA 123, Vortrag vom 1. September 1910, Dornach 1988, S. 27.
  2. Ebd., S. 28f.
  3. Walther Hinz: Zarathustra, Stuttgart 1961, 271 S.
  4. Markus Osterrieder, Peter Guttenhöfer: Die Durchlichtung der Welt: Altiranische Geschichte, Bildungswerk Beruf und Umwelt, Kassel 2008, 60 S.