Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1251/pl

Gdy wola do dalszego przyspieszania wody traci siłę, wkracza ponownie myślące świadomość i skłania wolę do tego, by przez gwałtowne przeciwmieszanie sprowadziła lej wirowy do upadku. Woda tworzy wówczas znowu w chwili punktu przełomu jednorodną jedność — i tak samo myślenie, czucie i wola, które przy tym akcie «staczają się» z rozdzielności w jedność, zjednoczają się na nowo. Z tego stawania się jednym dojrzewa następnie postanowienie ku nowej formacji leja w przeciwnym kierunku — i znowu siły duszy rozdzielają się od siebie. Tak dusza tka przez godzinę rytmicznie w procesie mieszania między odniesieniem do siebie a odniesieniem do świata. Przez tę bramę Ja wpisuje się rytmicznie w świat — i w tym samym rytmie świat wchodzi istotowo w Ja.