Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/128/pl

W prapersji przebudziło się Ja w ciele doznań — jeszcze niezróżnicowanym trzecim członie istoty człowieka, ciele astralnym. Na tym stopniu postępującej świadomości tlała, dogorywając, moc dawnego instynktownego jasnowidzenia, a rosło — pod kierownictwem misteriów i z przeżywania kosmiczno-ziemskich powiązań — zdolność do przekształcającego działania na ziemię, rośliny i zwierzęta. Sakralno-magiczny stosunek Atlantydów do działających duchowych sił stwórczych w ziemi i kosmosie przemienił się w sakralno-artystyczny. Wysoka sztuka Prapersów polegała na tym, żeby — wychodząc z dokonań poprzednich kultur, stając się ludem osiadłym z instynktowej bezpośredniości ducha — tak działać na to, co duszewne określonych gatunków zwierząt, aby otwierało się ono ku człowiekowi. Z tym przeobrażeniem zarazem głęboko zmieniała się cała fizyczno-cielesna organizacja zwierząt. W zwróceniu się ku zwierzęciu formowali ludzie z wewnętrznego przeżycia w tym, co zewnętrzne, dzieło sztuki: zwierzę domowe. Wobec dzikich pobratymców zwierzęta domowe wystąpiły od początku w niezwykłej obfitości form. Naturalna dyspozycja zwierzęcego organizmu została w swej całości ukształtowana ku szczególnym osiągnięciom przemiany materii, z reguły kosztem aktywności układu nerwowo-zmysłowego. Stawanie się zwierzęciem domowym polegało na sztuce utrzymywania przez całe życie embrionalnej plastyczności. Zwierzęta domowe nie uciekają przed człowiekiem — wręcz przeciwnie, szukają jego obecności i jej potrzebują.