Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1282/pl

Aus BiodynWiki
365

des astralischen Leibes liegt» («to, co leży u źródła słabości ciała astralnego»).[1] Proces kwiatowy krwawnika przedłuża się w jego zastosowaniu jako środka leczniczego w wyższe królestwo ciepłokrwistego zwierzęcia i w królestwo człowieka i tam, poza polem swego zewnętrznego ukazywania się, rozwija dobroczynne lecznicze działanie. Na tę relację krwawnika do czegoś, co jako duchowa i psychiczna rzeczywistość leży poza granicą jego ukazywania się, zwraca uwagę badacz duchowy. Nie daje to jednak jeszcze odpowiedzi na pytanie, jak zachować jako takie proces formy i substancji kwiatu. By to osiągnąć, Rudolf Steiner kieruje badawczy wzrok ku królestwu zwierząt, które w świecie swych organów z ciałem związaną mocą duszy nadaje trwałość chwili. Organizm zwierzęcy zamyka w sobie świat wewnętrzny, który u rośliny kwiatowej wydaje się odwrócony obrazem ku zewnętrzu. Ze szczebla zwierzęcości badacz duchowy zwraca wzrok ku krwawnikowi z pytaniem, który proces organiczny może zachować to, «was in der Schafgarbe ist» («co jest w krwawniku»).[2] Tę moc ma «zwischen der Niere und der Blase sich abspielende Prozess, und dieser Prozess ist wiederum von der substanziellen Beschaffenheit der Blase abhängig» («proces rozgrywający się między nerką a pęcherzem, a ten proces jest z kolei zależny od substancjalnej właściwości pęcherza»).[3] Te warunki spełnia pęcherz samca — czyli zwierzęcia noszącego poroże — szlachetnej zwierzyny. Używa się zazwyczaj pęcherza jelenia.

  1. Rudolf Steiner: Geisteswissenschaftliche Grundlagen zum Gedeihen der Landwirtschaft, GA 327, Vortrag vom 13. Juni 1924, Dornach 1999, S. 126.
  2. Ebd., S. 128.
  3. Ebd., S. 128.