Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/130/pl

bierze w siebie ten raz dokonany artystyczny akt — zachowuje go genom. To, co w ten sposób stało się z artystycznego aktu, staje się dziś przedmiotem samowolnej manipulacji. Wielcy hodowcy roślin Prapersji byli rzeźbiarzami eterycznych sił kształtujących żywego. Mieli zdolność przekształcania naturalnie danego typu gatunku roślinnego w jego postaci i owocach w roślinę uprawną. Pod kierownictwem misteriów polegało ich zdolność na tym, by siły prowadzące do fruktyfikacji i dojrzałości wprowadzać w działanie we wszystkich organach rośliny: w korzeniu (np. marchew), w łodydze (np. kalarepa), w pączku (np. brukselka), w liściu (np. sałata, szpinak), w kwiecie (drzewa owocowe), w nasieniu (zboże). Na przykład w przypadku zbóż siła reprodukcyjna jest w porównaniu z pokrewnymi dzikimi trawami zredukowana — mierząc liczbą nasion — na korzyść zwiększonej siły odżywczej pękatych ziaren mącznych (bielma) ziaren zboża. Ten proces fruktyfikacyjny przenika jednak całą roślinę zbożową, rozpoznawalny w pogrubieniu i zabarwieniu łodygi. Tutaj obowiązuje to samo: embrionalna elastyczność eterycznych sił kształtujących rośliny zostaje przekierowana w tworzenie owoców i w nim przez dłuższy czas podtrzymywana. Powstanie wymienionych roślin uprawnych wyprzedza początek trzeciego tysiąclecia i należy tym samym do czasu kręgów kulturowych zainicjowanych przez Prapersów.