Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1305/pl

co w ciągu roku gromadzi się w gospodarstwie rolnym z organicznych mas ze świata roślinnego i zwierzęcego. Rozwijając swe działanie, wchłania się w kompost i stos nawozowy. W stosownym czasie nawozy te trafiają na glebę. Gleba zaś jest jedynie cienką jak skóra warstwą. Jako «Zwerchfell» («przepona») tworzy środek między «Oben» i «Unten» («tym, co górne» i «tym, co dolne»), między wyżynami i głębinami, między światłem i ciemnością. Gdy nawóz wpraco-wujemy w tę skóropodobną «środkę», zostaje ona zapłodniona przez ten nowy układ substancji — będący esencją współbrzmienia mineralnej, roślinnej i zwierzęcej natury, rytmów roku słonecznego i duchowo-twórczej siły człowieka. Ten nawóz uszlachetnia i przewyższa sposoby działania trzech królestw przyrody: krystalicznej zmysłowej natury Ziemi, kompostu roślinnego i nawozu zwierzęcego. Nie tylko wyrównuje to, co przez grabieżczą gospodarkę zostało glebie odebrane, lecz daje Ziemi, temu «dziełu», zdolność, by to, co bez życia, ożywiło się, to, co ożywione, niosło doznanie, a to zaś — przez wnikający z przyszłości duch — zindywidualizowało się.