Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1314/pl

Postać pędu rumianku budzi wrażenie promienistego rozczłonkowywania się i rozpuszczania w świetle, cieple i powietrzu. O to, by nie rozpuścić się całkowicie, dbają kwiatostany szczytowe, w których gest kształtowania całej rośliny powtarza się na wyższym poziomie i zwraca ku wnętrzu. Łodyga zatrzymuje się i rozszerza w dno kwiatowe, na którym niepostrzeżenie wyrastają kwiaty rurkowe, obrzeżone od zewnątrz białymi kwiatami języczkowymi. W rozkwitaniu dno kwiatowe wypukla się w zaokrąglony stożek i jarzy się ciepłą złotą żółcią kwiatów rurkowych. Pod tym wypukleniem dna kwiatowego powstaje wypełniona powietrzem pustka — niezawodny znak, że mamy do czynienia z prawdziwym rumiankiem. Szczególną oznaką ruchliwości rumianku

375