Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1373/pl

Ku zewnętrzu z kambium wychodzi tkanka komórkowa rurek sitowych (floem). Prowadzi ona asymilaty do wszystkich niezieleniejących części drzewa. Do niej przylega tkanka korowa, czyli łyko. Zewnętrzna skórka, epiderma, zapewnia wreszcie ochronę przed wiatrem i pogodą. Przyobleka ona formę rośliny w widzialność. Kora mieści różne tkanki komórkowe, które po części zawierają chlorofil i pochłaniają światło, oraz komórki pojedyncze, które w swoich wakuolach tworzą kryształy szczawianu wapnia. Całościowo w korze panuje intensywna, spiętrzająca się i ku formie dążąca czynność metaboliczna. Tworzą się substancje pokrewne kwiatom, aromatyczne związki, jak kwasy garbnikowe i ich pochodne. W obrazie trójni Sal, Merkur i Sulfur można w przekroju pnia, w cienkiej, niezwykle ożywionej okrywie kory, rozpoznać skupiony, spiętrzony, merkurialny wzrost pędowy, który nie różnicuje się w pęd i

393