Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1396/pl

We wrześniu zdobywamy korę borkowatą z dębu — możliwie takiego, który wyrósł w gemarkacji gospodarstwa — oraz czaszkę, możliwie zwierzęcia hodowanego na tym samym gospodarstwie (Rysunek 29). W przypadku starszych dębów o głęboko pofałdowanej borce zaleca się, by zewnętrzną, często lekko omszałą warstwę zeskrobać żelazkiem i dopiero warstwy głębsze, młodsze, wziąć do użycia. Masa, która już przy zdejmowaniu zaczyna się kruszyć, zostaje następnie posiekana na drobno, aż uzyska strukturę sypką, grudkowatą. Z czaszki zwierzęcia domowego — po uboju — usuwa się mózg przez otwór potyliczny oraz resztki przylegającego z zewnątrz mięsa i skóry. Używa się następnie górnej części czaszki i przez ten sam otwór kości potylicznej — przez który pęczek nerwowy rdzenia kręgowego przechodzi do móżdżku — wypełnia się komorę mózgową masą borkowo-korową. Otwór zamyka się odłamkiem kości czaszki i uszczelnia gliną.