Eine freie Initiative von Menschen bei mit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
| Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1403/pl
Jak można myślowo prześledzić ten proces, który rozgrywa się w tym, co ziemiste, między szlamem roślinnym, kostną powłoką czaszki a korą-borką dębu przez zimowe półrocze? Poniżej próba interpretacji. Chodzi o pytanie: jak można uczynić pożyteczną właściwość wapnia, polegającą na ściąganiu sił eterycznych? Zbyt często po wilgotnej zimie i wiośnie, gdy nagle nastaje bogaty w słońce okres ciepła, masowo pojawiają się szkodliwe obce organizmy — jak mszyce w koloniach. Są one znakiem eterycznie bujnie rozrastającego się wzrostu. Kosmiczno-astralne siły są zbyt słabe, by nadmiar siły wzrostu ukształtować w formę. Tu może pomóc ściągająca siła wapnia — nie jednak zwykłego związku wapniowego z resztą kwasową kwasu węglowego (CaCO3), lecz takiego wapnia, który ma «strukturę» właściwą korze-borce dębu. Ten szczawian wapnia, wyniesiony przez procesy życiowe dębu i przez niego wydzielony w korę-borkę, musi zostać przez kolejne kroki preparacji doprowadzony do stanu, w którym — jako dodatek do nawozów organicznych — podtrzymuje zdrową równowagę między życiowym związkiem gleba-roślina a wnikającymi siłami astralnymi podsłonecznych planet Wenus, Merkurego, Księżyca. Osiągnąć to można w ten sposób, że wytwarza się stan chaotycznie bujnej eteryczności. Stan ten istnieje w szlamie roślinnym. Musi być przez ciągły dopływ wody deszczowej i roztopowej stale podtrzymywany. Woda atmosferyczna zawiera tlen, który sprawia, że przebiegające beztlenowo procesy rozkładu nie przechodzą w gnicie. Biegunowo do wodnistości szlamu roślinnego stoi natura napływającej, przepojonej kosmicznymi siłami wody deszczowej i roztopowej. Skrapla się ona w zimowej atmosferze z gazowej postaci powietrza w postać kropli albo krystalizuje w kryształ śniegu. W obu stanach skupienia woda ma swoje własne centrum. Do tego centrum przystępują siły makrokosmosu, koncentrują się w powłoce wodnej i ograniczają ją do postaci kropli czy kryształu śniegu. Gdy owe krople wody łączą się teraz w jednolitą masę wodną w tym, co ziemiste, oddają swoje własne centrum centrum środka Ziemi.






