Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1420/pl

Mniszek lekarski objawia we wszystkich swoich członach bogactwo zjawisk zdumiewających, wskazujących na jedyny w swoim rodzaju charakter, który wyróżnia go nawet spośród osobliwości rodziny Compositae (koszyczkowatych). Jest wiosennym kwiatonikiem — kilka żółtych plam barwnych pojawia się jeszcze pod koniec wczesnej jesieni. — Za delikatną biało-fioletową zasłoną rzeżuchy łąkowej (Cardamine pratensis) Wiesen, łąki, miedze i przydroża pokrywają się w kwietniu złotożółtą kapą rozkwitającego mniszka. Dzieje się to w tej samej chwili, gdy ziemia z zimowego odosobnienia wydycha znowu swoje duszewno-duchowe jestestwo w otaczający ją krag. Morze kwiatów mniszka jawi się jak obraz tego ponownego złączenia Ziemi z kosmosem. Tak szybko, jak pojawił się pod koniec marca, tak szybko znika on pod koniec kwietnia z pola widzenia, skryty przez szybko teraz wyrastające sąsiednie trawy i zioła. Przez cały rok następujący po kwitnieniu skupia i zachowuje siły z kosmosu i Ziemi — by potem, pod promieniami wznoszącej się wiosennej słońca roku następnego, nagle przez noc, fala po fali, wystrzelić łodygi kwiatostanowe ku górze. Unoszą one ku górze pąki kwiatowe, które otwierają się na szeroko rozpostartym dnie kwiatowym i zwracają koszyczek pełen kwiatów języczkowych ku słońcu.