Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1422/pl

wyraźnej formie — wszystkich roślin kwiatowych. Ciało astralne rośliny, które promieniuje na nią z zewnątrz ze świata nadzmysłowego, kształtuje — w rodzaju działania od wewnątrz — będące w nieustannym ruchu siły eteryczne w siły kształtujące. Zgodnie z obrazem istoty rośliny hamują one bądź tamują procesy życiowe albo pobudzają je do energicznego wzrostu. U zbóż na przykład łodyga rośnie od jednego zatamowan wzrostu, od węzła, do następnego. Z tej strefy stagnacji wychodzi — przez impuls ruchu — następny człon łodygi (internodium) i towarzyszący mu liść, który otacza łodygę pochewką liściową aż do następnego węzła. Temu szybko w formę zamierającemu działaniu wewnętrznemu przeciwstawia się polarnie astralne działanie zewnętrzne. Przejawia się ono w żywiole powietrza, utrzymywanego w ruchu przez ciepło. Głównym składnikiem powietrza jest mineralnie martwy azot (79%) — fizyczny nośnik astralnego działania sił. Można powiedzieć: z każdym powiewem wiatru igrającym z liśćmi, z każdym podmuchem kołyszącym nimi tam i z powrotem, wprawiającym gałązki i konary w wahadłowy ruch lub niosącym pole żyta w «schwanken Silberwellen» (chybotliwych srebrnych falach) — za każdym razem działa impuls ruchu: wyraz astralnego działania zewnętrznego.