Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1434/pl

W kącikach liści w sercu rozety jesienią tworzą się pąki kwiatowe. Zimują one «pod ziemią», wciągane jesienią w głąb przez kurczącą się szyjkę korzeniową. Jest to ostatni impuls ruchowy przed zimowym spoczynkiem. Wiosną jednak, w kwietniowe noce, mniszek lekarski rozwija mimo wszystko rodzaj pionowo wystrzelającej łodygi. Z siłami zebranymi i skumulowanymi przez późną wiosnę minionego roku, lato, jesień i zimę, pąki kwiatowe wystrzeliwują w górę na szczycie również wypełnionej mlecznym sokiem, pustej, napełnionej powietrzem rurkowatej łodygi. Pąk kwiatowy to zielona, okrągła główka, otoczona kilkoma warstwami łuskowatych listków okrywy. Pod ciepłymi promieniami słońca wschodzącego dnia otwierają się one szeregami i odginają w dół. Tylko nieliczne nadal otulają rozwijające się teraz z dna kwiatowego kwiaty promieniste (Rysunek 30).