Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1441/pl

Wiosenna korzeniowa wykazuje najwięcej substancji gorzkich, sierpniowa — najwięcej inuliny, wrześniowa — najwięcej taraksyny, październikowa — najwięcej lewuliny. Sok mleczny składa się z wodoopodobnej substancji podstawowej — Taraxacum-Liquoru — w której rozpuszczone są liczne substancje mineralne, jak między innymi potas i krzem, oraz organiczne związki, jak białka, garbniki, alkaloidy, witaminy. Substancje zawieszone w tym roztworze w drobnych kroplezkach to żywice, a przede wszystkim kauczuk z koloidalną otoczką ochronną z białka. W popiele całej rośliny znajduje się 7% kwasu krzemowego, 40% tlenku potasu, 8% tlenku magnezu, 28,6% tlenku sodu oraz śladowe ilości cynku, miedzi, manganu i siarki. Liczby zawartości analitycznie oznaczalnych substancji dają, poza stwierdzeniem ich obecności, niewiele punktów zaczepienia, które pozwoliłyby rozpoznać związek z kształtującą istotą. Więcej informacji uzyska się, gdy skieruje się uwagę na określone kompozycje substancji, np. na substancje czynne i ich lecznicze działanie. Ale i te nie mówią nic o całości mniszka, która te działania wywołuje. Dopóki tę całość przyjmowano jako daną naturalną, mniszek uchodził za oficynalną roślinę leczniczą. Teraz jednak, gdy substancje czynne uznawane za lecznicze zostały wyizolowane i zsyntetyzowane lub mogą być zastępowane innymi syntetycznymi substancjami, mniszek utracił swój zaszczytny status rośliny leczniczej. Odzyska go dopiero — i tak samo wszystkie inne rośliny lecznicze — gdy zacznie się poszukiwać wzajemnego stosunku substancji do siebie jako układu sił, którego architektem jest, pod kierownictwem działających z zewnątrz sił astralnych, ciało eteryczne lub ciało życiowe danej rośliny leczniczej. Poszczególne organiczne związki substancjalne otrzymały wprawdzie swoje piętno od całości organizacji eterycznej, ale jej w pełni wartościowo nie reprezentują.