Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1454/pl

Aus BiodynWiki

Z jednej strony jest ono wplecione w istotowe bycie i czynność (wirksamkeit, funkcję) każdego z poszczególnych narządów jamy brzusznej, z drugiej zaś pośredniczy równocześnie w przekazywaniu sumy tych czynności głównemu centrum zwojowemu splotu słonecznego. Można więc otrzewną wraz z mniejszymi węzłami zwojowymi i wielkim centrum zwojowym nazwać wewnętrznym niebem. Również inne, w sposób oczywisty intuicyjnie wybrane, oznaczenia zwojów jamy brzusznej, jak «zwój gwiaździsty» (*Ganglion stellatum*) oraz *Ganglion coeliacum* (*Coelum* = niebo), wskazują na pokrewieństwo z makrokosmosem. «Jama ciała jest niebem, kosmiczną enklawą».[1] Tu, w królestwie zwierzęcym, a szczególnie u przeżuwaczy i spośród nich przede wszystkim u bydła rogatego, ten związek z niebem osiąga swoje najwyższe ukształtowanie. W akcie przeżuwania krowa nie postrzega odbić zmysłowo danego świata zewnętrznego, lecz w postaci niosących siłę obrazów — objawienie tej istotowej rzeczywistości, która leży u podstaw tego świata.

417
  1. Lothar Vogel: Der dreigliedrige Mensch, Dornach 1979, S. 105.