Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1467/pl

Otoczenie błoną krezki prowadzi do pierwszego wynicowania procesu przyrody, a tym samym do pierwszego kroku emancypacji od niego: wypromieniowująca, skierowana ku kosmosowi gesta kwiatów mniszka jest teraz zwrócona ku wnętrzu, wypełniając przestrzeń wewnętrzną. Inaczej otrzewna, która niejako jako «sklepienie niebieskie» wyściełała jamę brzuszną, obejmując wszystkie narządy brzuszne, a zatem i artystycznie pętle jelita cienkiego, i pozostawała w zmysłowej relacji do ukrytej czynności trawienia — teraz jest zwrócona ku zewnętrzu. Opisana podwójna blaszka, czyli podwójna seroza krezki, rozwijają teraz w nowy sposób skierowaną zarówno na zewnątrz, jak i ku wnętrzu czynność zmysłową. Ku wnętrzu czynność ta jest skierowana — przez *surowicówkę* zwróconej ku wnętrzu blaszki — na dzianie się życia, które w koszyczkach kwiatowych mniszka lekarskiego osiągnęło ewolucyjny szczyt, podczas gdy *surowicówka* blaszki zwróconej na zewnątrz otwiera się na siły, które ze strony kosmosu i ziemi napromieniowyują z zewnątrz. W tym ujęciu jednolita funkcja zmysłowa krezki bydlęcej rozszczepia się w polarną podwójną funkcję. Nienaruszone pozostają strony łącznotkankowe obu blaszek; nadal przylegają do siebie i tworzą niejako ogniwo łączące między polarnymi sferami postrzegania.