Eine freie Initiative von Menschen bei mit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
| Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1482/pl
Powstaje nowa kompozycja substancji w tym, co żywe — nawóz, który w jeszcze bardziej intymny sposób dba o to, by nadzmysłowo-astralna organizacja roślin kulturowych wyciskała swe piętno na ich organizacji eterycznej, a przez nią — na ich organizacji fizycznej. Rośliny stają się zdolniejsze do zmysłowego postrzegania, a przez to wrażliwsze na substancje, których potrzebują do swego wzrostu: «jeżeli roślina zostaje w ten sposób, w najsubtelniejszy sposób, przeniknięta krzemionką, przeżyta przez nią, wówczas jest tak, że staje się wrażliwa na wszystko i wszystko przyciąga».[1] Dalej wywodzi się, że ten obwód w sposób oczywisty nie odnosi się jedynie do przestrzeni glebowej przenikniętej przez korzenie pojedynczej rośliny, lecz rozciąga się na sąsiednie pole, las i przylegającą łąkę.[2] To początkowo zagadkowe stwierdzenie można przy dzisiejszym stanie wiedzy naukowej z powodzeniem tłumaczyć zjawiskiem symbiozy korzeni roślinnych z grzybami glebowymi (mikoryzą), których grzybnie — splot nitek komórkowych (hif) — łączą ze sobą systemy korzeniowe roślin na znacznych odległościach. Hyfy z jednej strony zaopatrują rośliny w wodę (drzewa leśne), przede wszystkim zaś w substancje mineralne, z drugiej zaś same korzystają z ich bilansu energetycznego. Zjawisko wzajemnie sprzyjającego współżycia (symbiozy) organizmów wyżej rozwiniętych z niższymi można z powodzeniem rozumieć w






