Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/149/pl

Aus BiodynWiki

jedyną w swoim rodzaju kompozycję wzajemnie splatającego się i rozwiązującego współdziałania czterech żywiołów – ziemi, wody, powietrza i ciepła – oraz światła. Ziemia: potężnie wznoszące się skały, piętrujące się góry; woda: wydobywa się jako źródło ze skały i najkrótszą drogą, strumieniami lub małymi rzekami, dąży ku nieodległemu brzegowi morza. Prądy powietrza i ciepła, przesycone światłem, zlewają się o wschodzie słońca w nieopisane zasłony barwne «różanopalczastej Eos»,[1] by natychmiast znowu się rozdzielić, przez pewien czas trwać w osobnym istnieniu jako żywioł, i wkrótce złączyć się w nową kompozycję barwną.

  1. Eos (starogreckie Ἠώς, Ēōs), bogini jutrzenki w mitologii greckiej; odpowiada Aurorze w mitologii rzymskiej.