Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1506/pl

Łodyga wyznacza gest tej rośliny: jako panujący członek łączy ziemskosprawne korzenie z kwiatostanem zwróconym ku kosmosowi; jak tamte rozgałęziają się ku dołowi, tak ten rozgałęzia się ku górze w drobne gałązki baldachu pozornego. Tkanka życiowa i podporowa łodygi otacza wypełnioną powietrzem rurę; od zewnątrz jest ona wielokrotnie żłobkowana. Ujawnia się w tym ponownie polarna podwójność astralicznego działania — od zewnątrz wciskającego siły wzrostu w formę, od wewnątrz przestrzeniokształtującego i, dzięki azotowi w zamkniętym powietrzu rurki łodygowej, porządkującego substancje w biegu czasu procesów życiowych, przetasowującego je i wywyższającego. Astralność, panując nad całą rośliną waleriany, uszlachetnia dzianie się substancji w wyprowadzaniu łodygi ku górze — od jednej pary liści do następnej. Również łodyga wydziela, już udoskonalona w sposób kwiatowy, typowy zapach olejku walerianowego, w którym aromaty różnych olejków eterycznych łączą się w jedność.