Eine freie Initiative von Menschen bei mit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
| Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1523/pl
Substancje kwiatowe to w przeważającej mierze wysoce złożone kompozycje węgla i wodoru. Tlen, który prowadzi ku temu, co ziemskie, niemal całkowicie ustępuje. Dlatego substancje te są wysoce łatwopalne i nie pozostawiają mierzalnego popiołu: węgiel przechodzi w stan gazowy jako dwutlenek węgla. Zjawisko palności wskazuje, że wodór jest nośnikiem żywiołu ciepła, względnie jego nadzmysłowego korelatu, eteru ciepła. Chemik Rudolf Hauschka (1891–1969) zwraca uwagę na tę okoliczność: «Gdyby ochrzcić wodór stosownie do jego wewnętrznego charakteru, musiałby się nazywać ogniowodór.» Rudolf Steiner charakteryzuje wodór jako to, «co substancjalne, tak bliskie duchowemu z jednej strony, tak bliskie substancjalnemu z drugiej». «Niesie on z powrotem ku przestworzom wszechświata wszystko, co w jakikolwiek sposób jest ukształtowaną, ożywioną astralnością.» «Wodór właściwie wszystko rozpuszcza.» W pewnym wykładzie dla robotników Rudolf Steiner mówi o nadzmysłowej istocie wodoru: «Oczywiście, w chemii[1]
- ↑ Rudolf Steiner: Mensch und Welt. Das Wirken des Geistes in der Natur. Über das Wesen der Bienen, GA 351, Vortrag vom 20. Oktober 1923, Dornach 1999, S. 72.






