Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1539/pl

Fosforany znajdują się w skałach osadowych, przede wszystkim jednak w najdrobniejszym rozproszeniu w krystalicznych skałach prapierwotnych w postaci trudno rozpuszczalnego apatytu, fosforanu wapnia ze śladami fluoru i chloru. Większe złoża apatytu wydobywa się na Półwyspie Kolskim, w rejonie Kirowa. Apatyt wietrzeje pod wpływem kwasów i w ten sposób regeneruje gospodarkę fosforową gleb. W osadowych złożach, przede wszystkim Afryki Północnej, występują fosforyty. Są to nagromadzone kości zwierzęce z trzeciorzędu. Zmielone mogą być stosowane jako trudniej rozpuszczalny surowy lub miękki fosforan ziemny melioracyjnie na siedliskach ubogich w fosfor.