Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1541/pl

Trwałość fosforu, który przeszedł do roztworu wskutek wietrzenia minerałów i rozkładu materii organicznej (HPO₄)^2–, jest następstwem jego reaktywności. Wchodzi on w nowe połączenia — przede wszystkim z wapniem, tworząc wtórne fosforany wapnia; ponadto jest absorbowany przez wodorotlenki glinu i żelaza, które z kolei tworzą kompleksy z kwasami huminowymi i fulwowymi. W zawieszeniu występuje w koloidach glebowych oraz zaadsorbowany na minerałach ilastych i substancjach próchnicznych. Do 80% organicznych związków fosforu występuje w postaci fitynianów (soli wapniowych i magnezowych kwasu inozytoheksafosforowego); dalsze 5 do 10% znajduje się w kwasach nukleinowych jąder komórkowych roślin i mikroorganizmów.

442