Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1557/pl

lub słowami Rudolfa Steinera: że «sok kwiatu waleriany» pobudza gnój «do tego, by zachowywał się we właściwy sposób wobec tego, co nazywa się substancją fosforową». To pobudzenie jest konieczne wszędzie tam, gdzie organiczne materiały ulegają gnilnemu rozkładowi — a tak jest w przypadku każdego przygotowania nawozu. Przy autolitycznym rozpadzie i mikrobiologicznym rozkładzie gromadzących się roślinnych i zwierzęcych resztek rozpada się kompozycyjny porządek, któremu służyła substancja fosforowa. Powstały chaos substancji, pozbawionych ich nośności, zmierza teraz ku temu, by wypaść z życia i powrócić do stanu nieorganicznego. Ten proces śmierci przyroda łagodzi do pewnego stopnia sama, poprzez tworzenie stabilnych form humusu. Proces ten rozgrywa się w tym, co wilgotno-wodniste, i jest przede wszystkim rządzony przez siły księżycowe. W przypadku zwartego nagromadzenia organicznego materiału w pryzmatach nawozowych i kompostowych oraz w zbiornikach gnojówki i gnojowicy wymaga on wspomnianych działań sterujących przez rękę człowieka.