Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1562/pl

Nie należy on do rzędu preparatów kompostowych; stoi osobno i opisany jest przez Rudolfa Steinera w związku z odpieraniem chorób grzybowych w szóstym wykładzie. Do preparacji bierze się pod uwagę skrzyp polny (Equisetum arvense). Obok innych skrzypów reprezentuje on — wraz z widłakami i paprociami — do dziś praformy królestwa roślinnego. Formy poprzedzone, jak rodzaj Psilophyta, sięgają wstecz do końca syluru i początku dewonu, to znaczy mniej więcej do środka starożytności ziemskiej (Paleozoiku). Jest to czas «Lemurii», powtórzenia planetarnej przed-fazy «Starego Księżyca» w rozwoju Ziemi. Te praformy są dziećmi wody, które zdobywają ląd. Bliskość do żywiołu wody ujawnia spośród bogactwa ówczesnej floty pokrewnych gatunków istniejący po dzień dzisiejszy rodzaj Equisetum. Wyraża się to zarówno w siedliskach jego preferowanego występowania, jak i w złożonym przebiegu kiełkowania. Skrzypa polnego spotyka się na stanowiskach gliniastych do ilastych z zastojem wody lub poziomami zastojowymi.

449