Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1567/pl

liści. Co zaskakuje, to właśnie brak liści, a tak samo brak kwiatów. W następstwie tego nie można też dostrzec żadnej metamorfozy formy — poza tym, że boczne gałązki są przy nasadzie łodygi krótsze, następnie rozkładają się szerzej, a ku wierzchołkowi pędu zwężają się piramidalnie. Rozwój liścia ogranicza się do podłużnych, ku górze zaostrzo­nych łuskowatych listków okrywowych, ciasno przylegających do nasady człon­ków łodygi. W ich sześciobocznym, skrzynkowym ułożeniu ujawnia się przenikające całą roślinę zasada krzemu-kwarcu — tak samo w sześciobocznych tarczeczkach pokrywających worki pyłkowe kłosów zarodnionośnych. Cała roślina opanowana jest przez zasadę łodygi — podczas gdy paprocie, które mają to samo czasowe pochodzenie, opanowane są przez zasadę liścia. Widłaki zajmują pozycję pośrednią. To, co tak zdumiew­a, to sprzeczność, którą skrzyp sobą darlebt. Z jednej strony jest to jego bliskość do wilgotno-wodnego w głębi, z drugiej — jego mocno przesycona formą, skrzemionkowana postać, która ściśle wpisuje się w pionową oś Ziemia-Słońce. Skrzyp polny opanowuje tę sprzeczność.