Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1568/pl

Aus BiodynWiki

Kto szuka generatywnego bieguna tej rośliny, znajdzie go w niewielu okazach, oddzielonych od jej wegetatywnego członu, w postaci czerwono­brązowych, wrzecionowatych kłosów, osadzonych każdy na pędzie z ciasno ułożoną kolejnością członków łodygi; u ich nasady otoczone są wieńcem ciemnobrązowo-czarnych wierzchołków listków okrywowych. Kłosy dają obraz podobny do wystrzelujących z ciemności ziemi grzybów. To czyni skrzyp polny jedynym w swoim rodzaju w rodzinie skrzypów i dlatego też jego działanie przeciwko temu, co grzybiaste, jest zrozumiałe: oddzielając żywotny zarodnionośnik od sterylnego zielonego pędu, dystansuje się niejako od gestu grzyba. Inne skrzypy noszą kłos zarodnionośny na wierzchołku zielonej rośliny.[1]

  1. Zob. też: Jean-Michel Florin (Hrsg.): Biologisch-dynamischer Weinbau, Dornach 2020, S. 154 f.