Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1575/pl

światła słonecznego i oddawania pary wodnej — wystarczająco dużą powierzchnię. Jest ona tak ukształtowana, że zapewnia wysoki przepływ wody przez skrzypa. Jego bliski związek z żywiołem wody wyraża się również w tym, że wychwytuje on z wody płynącej ku górze naczyniami ksylemu krzemionkę, pochodzącą z wietrzenia mineralnego gleby. Jej nieorganiczna natura ożywia się w roślinie poprzez życiodajne działanie słońca. Można powiedzieć: woda, pośrednicząca w działaniu sił księżycowych, sprawia w tej roślinie — odsyłającej ku pradawnym epokom ewolucji roślinnej — że krzemionka staje się na nowo wrażliwa na obecne działanie słońca. Zostaje obdarzona siłami, które stwarzają harmonijne wyrównanie między tym, co pochodzi z księżycowego oddziaływania przeszłości, a tym, co należy do ziemsko-słonecznego teraźniejszości. Tym samym skrzyp stoi w polarnym przeciwieństwie do mniszka lekarskiego. Jeśli mniszek jako roślina z rodziny złożonych należy do najwyżej rozwiniętych roślin, to skrzyp należy do tych, które stoją u początku ewolucji roślin lądowych. W skrzypie krzemionka łączy minione etapy ewolucji z teraźniejszością, w mniszku — osiągnięcia ewolucji teraźniejszości z przyszłością.