Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1576/pl

Proces życiowy skrzypa jest zrodzonym z żywiołu wody, aktywnym metabolicznie procesem krzemionkowym. Porusza się od wewnątrz ku peryferiom żywych tkanek. Gdy woda odparowuje pod wpływem zewnętrznego ciepła, krzemionka wytrąca się i otacza całą łodygową roślinę płaszczem wodochłonnej, amorficznej krzemionki. Znajduje się ona w komórkach epidermy, a także osadzona między błonami tychże komórek. Przebiega wszystkie stany — od stanu roztworu przez plastyczny żel aż do stwardniałego, amorficznego, szklistego opalu — uwodnionego dwutlenku krzemu (SiO₂ + H₂O). Gdy przepali się łodygowe ziele skrzypa, po zwęgleniu czarnego rusztowania węglowego pozostaje na końcu białe szkielet krzemionkowy. Ukazuje soczewkowate wybrzuszenia, które w stanie żywym kierują światło słoneczne na ułożony w rzędach chlorofil.