Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/158/pl

Aus BiodynWiki

Z nastaniem XV wieku wybucha piąta epoka poatlantycka, w której Ja wstępuje w trzeci z trzech członów istoty duszy, w duszę świadomości.[1] Człowiek budzi się wobec napotykanego jako przedmiot świata zjawiskowego do siebie samego, do samoświadomości. Powstaje na razie nieprzekraczalna przepaść między stawaniem się samoświadomym a tym, co świat zjawisk wyłania. W swym rozpoznającym siebie Ja człowiek może jednak w sobie odnaleźć źródło ducha, «Ja jestem», które z jednej strony postrzegająco staje naprzeciwko świata, a z drugiej – poznająco – może się połączyć z tym, co duchowo-istotowe, ukrytym w zjawiskach zmysłowych. Co niegdyś instynktownie wpływało w przeżycie duszy, to teraz może być świadomie poznane w swej istocie i zjednoczone z substancją istotową Ja. Tak leży to w mocy duszy świadomości, by w swym myśleniu i działaniu ponad siebie samą

55
  1. Rudolf Steiner: Das Johannes-Evangelium, GA 103, Vortrag vom 30. Mai 1908, Dornach 1995, S. 172f.