Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1596/pl

Serce rozważa i jednoczy to, co krew wchłonęła w cielesnych organach aż po obwód ciała. W sercu krew wpływająca i wypływająca znajduje eigenaktywną osłonę, która rytmicznie pulsując utrzymuje krew przy życiu. Drugim biegunem są nerki, które w inny, polarny sposób czynią krew znów zdolną do życia. Tworzą one przestrzeń, w którą krew jako strumień tętniczy wychodzi z układu naczyniowego i, wyrwana ze ziemsko-materialnych procesów substancjalnych, przez czynność nerek jest przeglądana, odświeżana, i gdzie między tym, co ziemsko-materialne, a tym, co kosmiczno-duchowe, tworzy się harmonijne wyrównanie. Dopiero po «sprawdzeniu przez serce i nerki» krew pozostaje zdolna do życia.