Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1602/pl

W przypadku kory dębowej na pierwszym planie stoi wprawdzie wapń jako metal ziem alkalicznych. Miarodajną dla jego funkcji jest jednak struktura, w jakiej wapń w korze dębu występuje w postaci szczawianu wapnia. W przebiegu procesów życiowych dębu tworzy się on jako produkt procesu kwitnienia przedwcześnie wydzielonego w korę i dobiegłego końca. Szczawian wapnia otrzymuje swoją «strukturę» (formę) całościowo przez istotną naturę dębu, a w szczególności przez siarkowe działanie kwasu szczawiowego. Uzupełnia tu Gunter Gebhard: «Dąb, jako istota Marsa i żelaza, ma swą głębszą relację do Ja, do sfery za kosmosem, tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie duchowe prao tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie duchowe praobrazysferze poza kosmosem, tam gdzie — tam też objawiają się badającemu nadzmysłowo. Wapń wchłania w siebie wszystko, co astralne; że forma jest w ogóle możliwa w tym, co fizyczne, ma swą podstawę w tym, co astralne, to zaś, jak forma się ukazuje, zasadza się w Ja (w idei), która działa przez to, co astralne. Szczawian wapnia dębu wchłania

460