Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1610/pl

Aus BiodynWiki

Co do kolejności planet podsłonecznych — Księżyca, Merkurego i Wenus — Rudolf Steiner nawiązuje ze swego badania duchowego do dawnej mądrości misteriów. Tak samo rzecz się ma z charakterystyką ich makrokosmicznych sfer działania w pionowym ukierunkowaniu «Rolniczej Indywidualności». Tutaj następstwo od Ziemi w dół ku Głębinom to Mars, Jowisz, Saturn, a ku górze ku Wyżynom — Księżyc, Merkury, Wenus, Słońce.[1] Ta pradawna mądrość pielęgnowana w misteriach, w połączeniu z resztkami instynktywnego jasnowidzenia u ludzi, dobrzmiewała w światopoglądzie Ptolemeusza. W nim, jak i w dzisiaj panującym, wywodzącym się od Kopernika, odbija się rozwój świadomości ludzkości. W poatlantyckich epokach kulturowych prapersji i Praindu żyła w ludziach w resztkach pewna «świadomość niebieska». Wygasła ona i wraz z przebudzeniem do samoświadomości w teraźniejszości przeobraziła się w skierowaną na przedmioty świadomość ziemską. Ludzie tych wczesnych czasów przeżywali jeszcze sfery planetarne wypełnione czynami duchowych hierarchii, które obrały sobie planety za siedzibę.

  1. Ebd., S.44.