Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1617/pl

Nawiązując do powyższego cytatu o oddziaływaniu planet w organizmie zwierzęcia: oddziaływanie podsłonecznych planet — Księżyca, Merkurego i Wenus — skupia się na organach brzusznych, od tyłu ku sercu, a w tym na układzie nerkowym w najszerszym sensie. Nerka przyjmuje wnikające siły Wenus. Ściśle z nimi powiązane jest działanie sił Merkurego, a w układzie nerkowo-pęcherzowym — Księżyca. Istota merkurialności przejawia się w silnie rytmicznie nacechowanych funkcjach narządów brzusznych. W nerce są to procesy wydalania i ponownego wchłaniania. Merkurialnie wydziela ona z tętniczego krwioobiegu mocz pierwotny, przegląda go, reguluje jego skład substancjalny i jako zharmonizowane, wyselekcjonowane odprowadza z powrotem do krwi. Ów proces swoistego rodzaju oddychania płynami jednostronnieje w funkcji pęcherza w czysty akt wydalania substancji, które dla organizmu stały się bezużyteczne. Tu siły księżycowe modyfikują działanie Wenus.