Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1633/pl

Waleriana jest tak ukształtowana, że ma silny związek ze światłem i ciepłem. Kompozycje substancji, które w przebiegu wzrastania rośliny ukształtowały się pod działaniem Słońca oraz planet podsłonecznych i nadsłonecznych, rozpadają się w obumieraniu roślin. Przy każdym z procesów rozkładu wydziela się ciepło. Ostatecznie wszystko, co powstało z ducha, powraca do żywiołu ciepła — źródła wszelkiego bytu. Co powstało, znika fizycznie; zapisane jest jako duchowe osiągnięcie wewnętrznemu ciepłu, eterowi ciepła — niczym wspomnienie — w całym żywym systemie planetarnym. Tu dochodzi do głosu zasada Saturna; niczym kosmiczna pamięć jest ona strażnikiem przeszłości, wielkiego kontekstu ewolucyjnego między źródłem stawania się człowieka i Ziemi a byciem teraźniejszości. Zewnętrznie wyraża się to w tym, że sfera Saturna zamyka i otacza system słoneczny ze wszystkich stron jako otulina ciepła. Czyż nie stworzyła sobie zasada Saturna w walerianie odwzorowania? Gdziekolwiek stosuje się preparat z waleriany, tworzy on saturnową otulę ciepła, która wyznacza zewnętrze wobec wnętrza.