Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/1659/pl

Aus BiodynWiki

W przeżywaniu idei staje się myśl głowy myślą serca; żyje się w obrazie myślowym, który dalej rośnie i jest ofertą dla woli — by go w wolności chwycić i na zewnątrz stać się czynem. W tej woli czynu odżywa zamieszkały w idei duch jako ukierunkowana moralnie siła. W tym będzie trzeba szukać zadania nauki na przyszłość: żeby myśląca dusza stała się świadoma swego duchowego celu. Christian Morgenstern ujmuje to w słowach: «kto nie zna celu, nie może mieć drogi».[1] Droga ku temu celowi jest artystyczna. Cel leży w przyszłości. Trzeba będzie rozwinąć naukę, która czyni dalekowzrocznymi ku przyszłości, która wskazuje człowiekowi geistowe cele ku twórczości artystycznej. Jeśli pozostaje tym celom wierny przez wszelkie opory, wyzwalają się moraliczne siły, przez które może stanąć z otwartą przyłbicą naprzeciwko istotowej mocy Zła, hamującej rozwój, i całe swe dążenie poświęcić istotowym mocom Dobra, postępowi ludzkości. Droga ku celowi jest sztuką wyłaniającą się z właściwie rozumianej, to znaczy wiernej fenomenom nauki. Gdy ograniczy się w nauce do myślenia w martwych, abstrakcyjnych pojęciach, powstają technologie, które mają wprawdzie swoje odniesione do teraźniejszości, jednak ograniczone do tego, co czysto fizyczno-zmysłowe

476
  1. Christian Morgenstern: Werke und Briefe. Stuttgarter Ausgabe, Band II, Lyrik 1906–14, Stuttgart 1992, S. 213 f.