Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/168/pl

Aus BiodynWiki

ludów osiadłych, trudniących się uprawą roli, i koczowniczych ludów pasterskich. Oracz prometejsko[1]-apollińsko ufa własnemu duchowi wynalazczości; uprawia pługiem ziemię, rani ją i pobudza przez to tworzenie owoców roślin, które trwale wyhodowuje na rośliny kulturowe, rozwija wszelkiego rodzaju umiejętności rzemieślnicze, w których daje wyraz swojej skierowanej ku przyszłości świadomości. Inaczej ludy pasterskie, które w dusznym oddaniu, epimeteiczno-dionizyjsko, wplatają się w dane stworzenie, usiłują je zachować i pielęgnują swą raczej wstecz skierowaną, tkwiącą w resztkach dawnego jasnowidzenia świadomość w kulcie przodków.

  1. ↑ Dwie postacie, Prometeusz i Epimeteusz, stoją w mitologii greckiej za myśleniem samodzielnym, aktywnym, wybiegającym w przyszłość (prometejskim) i za myśleniem zwróconym wstecz, raczej biernym, receptywnym (epimeteicznym).
Abgerufen von „https://biodyn.wiki/index.php?title=Translations:Manfred_Klett:_Von_der_Agrartechnologie_zur_Landbaukunst/168/pl&oldid=20187“